wijsheid  

wijsheid
WIJSHEID
brulde ze in me oor
de heks
fluistere kon ze nie langer
daar voor was ze te opgehitst
WIJSHEID
ze spuwde
en sprak ratelend
harder
luider
liet woorde strome
ze stonk
en had geleerd van gevalle engele
en profete
en afgehakte hoofde
ja, en van alles dat opgewekt was
zomaar
en dat ze nege levens had
en manne kon vrete
VRETE
en vrouwe ook
tot alles op
maar seks was uit den boze
WIJSHEID
ze riep'et scherp, nu
nog meer gemeend
WIJSHEID
WIJSHEID
ze rochelde en'r oge draaide
ze ging stikke
en ze stak'r tong uit
vettig
dik
de worme kronkelde heen
en weer
ze sprake nie
ze zwege
ik slikte
haalde diep adem
hapte
en schrokte'r kop naar binne
ging nederdale
en achterhaalde nogmaals de realiteit
WIJSHEID

fuck
hoelang kan'k zoiets volhoude


© Luk Paard





alleen wat maskers valle  


'et zijn vele krasse
en stuk voor stuk
drage ze'n naam

de hoofde zijn as schroefdoppe
en altijd is'r de kut en borste
de lange bene worde opzij gelegd
maar alles heeft'n prijs

ik dacht dat nagels kerfde in de huid
maar'et bleek de ziel te zijn
hoe mooi gekleurd ook
d'r rest enkel pijn

zelfs in'et schijthuis
kome die enk'le minute
van bezinning nooit

alleen wat maskers valle
ik droeg ze allemaal
en steeds opnieuw


© Luk Paard





kolère  

dat je nu opnieuw
en daarnet nog
my god en gistere dan
eergistere en de dag voordien
en al die tijd al
oh en hoe je altijd
kijk opnieuw met dat handje
asof je alles maar kan wegwuive
en doen asof je neus bloedt

my god en de uitgekoze woordjes
hoe je ze wikt en weegt
en nog es draait vooraleer

goddomme dat'k zo nog dader word
de slechterikA
terwijl jij
al die kere dat bloed vanonder me nagels
maar hoe je gewiekst
de rolle om weet je wel
jij de onschuld zelve
ik de boeman
my god

asof'et allemaal'n spelletje is
waarin jij de regels naar je hand zet
zo van es kijke wanneer ie
door'et lint gaan snap je
en jij dan met'n grijns
op je propere smoeltje

die gek weet je wel
en zie hoe ie raast
my god dàt spel
jij bent nie te evenare
zou zo in'n thriller kunne hoor
hoe je iemand tot waanzin drijft

en dan met'et opgestreke geld
in de zon gaat ligge
ergens ver weg

kolère




© Luk Paard | 19 juli 2007

Toelichting:
voor steven stozzzzz cool omdat ie dichter is


wp5e21399a.gif
wp5e21399a.gif
wp5e21399a.gif
wp5e21399a.gif
wp5e21399a.gif
ballerina (ex-béjart)


béjart zei ze en liet’n oogje valle
terwijl ze met de middenvinger van de linkerhand
diep in’r navel wrikte

ik slikte tweemaal
droog
en trok minstens vijf gate
in’r vleeskleurige nylonkouse

béjart riepe we bijna gelijktijdig
maar ik had eigenlijk liever
iets anders geroepe
al moet je me nie vrage wat

ik boog voorover
en beet twee tande stuk
op iets wat weg had van’n huig
ze gaf geen krimp
maar ploegde met nog steeds dezelfde vinger
nu centimeters diep doorheen de navel

hierdoor erg aangedaan liet’k me oge tolle
gooide ze’n keertje op
ving ze
en keilde ze met’n effectworp
achterop me hoofd

béjart riep ze nu
asof ze elk ogenblik kon klaarkome

ik lachte onbedaarlijk
smeet’r met volle kracht
op de ebbehoutenvloer
die thrillersgewijs kraakte
en schrok me’n bult
toen ze’r lange bene
rond me hals kronkelde

béjart béjart béjart

ze riep’et onophoudelijk nu
leek nie meer te stuite
en drukte’n suikerzoete kut
van ik weet nie wie
tege me mond

ik slikte opnieuw
hectoliters wak vocht deze keer
moffelde wat weg tusse me resterende tande
en kwakte wat zaad op’n oosters tapijt
dat’r as versiering op de vloer lag
heb'k slechts nadien beseft

béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart

zij veerde recht asof’r niks gebeurd was
en ging danse
blootvoets
maar met’n dikke wolle mantel
die plots uit’et niets
om’r ranke schouders was gehange
en'r eigenlijk as gegote zat

we gierde wat uit
’n lach en wat mest
en nog onnoemelijk veel and’re soorte lichaamsvocht
we leke zowaar oeverloos te kunne gutse

ze bleef verder ongestoord
en ging me leide
draaide snel en verrassend’n pirouette
sloeg me daardoor met verstomming
en draaide me bijkomstig
zomaar out of the blue
nog’n tong

béjart riep’k nu
alleen
en’k leek wel dronke

ze begon te huile
en besefte dat tijd
nooit kan teruggedraaid

we liete nog wat flesse aanrukke
en kwame nog wat verder
van god los maar enigszins getroost

béjart stamelde ze
terwijl ze in’n onnavolgbare stijl
’n lege fles liet verdwijne
zomaar ergens in’n lichaamsopening

ik fluisterde gespanne in’n oor
béjart
en liet'et doek valle
‘et moet zo mooi geweest



© luk paard
© Lilian Bellinga
Vorige.
Volgende.