voorpagina
Open Podium
Beeldend
Forum
gastenboek
Het Netwerk
Dichters in de etalage
wijsheid
wijsheid
WIJSHEID
brulde ze in me oor
de heks
fluistere kon ze nie langer
daar voor was ze te opgehitst
WIJSHEID
ze spuwde
en sprak ratelend
harder
luider
liet woorde strome
ze stonk
en had geleerd van gevalle engele
en profete
en afgehakte hoofde
ja, en van alles dat opgewekt was
zomaar
en dat ze nege levens had
en manne kon vrete
VRETE
en vrouwe ook
tot alles op
maar seks was uit den boze
WIJSHEID
ze riep'et scherp, nu
nog meer gemeend
WIJSHEID
WIJSHEID
ze rochelde en'r oge draaide
ze ging stikke
en ze stak'r tong uit
vettig
dik
de worme kronkelde heen
en weer
ze sprake nie
ze zwege
ik slikte
haalde diep adem
hapte
en schrokte'r kop naar binne
ging nederdale
en achterhaalde nogmaals de realiteit
WIJSHEID
fuck
hoelang kan'k zoiets volhoude
© Luk Paard
alleen wat maskers valle
'et zijn vele krasse
en stuk voor stuk
drage ze'n naam
de hoofde zijn as schroefdoppe
en altijd is'r de kut en borste
de lange bene worde opzij gelegd
maar alles heeft'n prijs
ik dacht dat nagels kerfde in de huid
maar'et bleek de ziel te zijn
hoe mooi gekleurd ook
d'r rest enkel pijn
zelfs in'et schijthuis
kome die enk'le minute
van bezinning nooit
alleen wat maskers valle
ik droeg ze allemaal
en steeds opnieuw
© Luk Paard
kolère
dat je nu opnieuw
en daarnet nog
my god en gistere dan
eergistere en de dag voordien
en al die tijd al
oh en hoe je altijd
kijk opnieuw met dat handje
asof je alles maar kan wegwuive
en doen asof je neus bloedt
my god en de uitgekoze woordjes
hoe je ze wikt en weegt
en nog es draait vooraleer
goddomme dat'k zo nog dader word
de slechterikA
terwijl jij
al die kere dat bloed vanonder me nagels
maar hoe je gewiekst
de rolle om weet je wel
jij de onschuld
zelve
ik de boeman
my god
asof'et allemaal'n spelletje is
waarin jij de regels naar je hand zet
zo van es kijke wanneer ie
door'et lint gaan snap je
en jij dan met'n grijns
op je propere smoeltje
die gek weet je wel
en zie hoe ie raast
my god dàt spel
jij bent nie te evenare
zou zo in'n thriller kunne hoor
hoe je iemand tot waanzin drijft
en dan met'et opgestreke geld
in de zon gaat ligge
ergens ver weg
kolère
© Luk Paard | 19 juli 2007
Toelichting:
voor steven stozzzzz cool omdat ie dichter is
Luk Paard
Videogedichten:
'
et dichtklappe wens'k me zacht
Examinationfear
(live in torun (poland) with the lsd-
paard project (luk, slavek, darek x2 ))
Wijsheid
Kernreaktorbaby
cut! (meer dan ooit)
maar jij weet nie
confusion ( it's my head)
go nutz
wij zalig toch mijn god ie
staat parmantig
sterve zonder rust
it's part of the game
Stuiterballetje
my way (all alone)
douchegeil ( a
bathroomsinger she is )
ze valle en ik heb me hoofd omzwachteld
de schrijver woont in vele huizen
de roep
visjesparadijs ( luk paard voor kids ) deel 1
visjesparadijs (luk paard voor kids) deel 2
maar jij weet nie
Stilte
Zondagochtend
mr tambourineman
en schoppe maar
de muze door me heen
tot alles ontbloot
paard vreet!
dat je verder zuigt
zoemzoem bhaff!
Gewichtloos
Gedichten als tekst:
Kolère
alleen wat maskers valle
ballerina (ex-
béjart)
ballerina (ex-
béjart)
béjart zei ze en liet’n oogje valle
terwijl ze met de middenvinger van de linkerhand
diep in’r navel wrikte
ik slikte tweemaal
droog
en trok minstens vijf gate
in’r vleeskleurige nylonkouse
béjart riepe we bijna gelijktijdig
maar ik had eigenlijk liever
iets anders geroepe
al moet je me nie vrage wat
ik boog voorover
en beet twee tande stuk
op iets wat weg had van’n huig
ze gaf geen krimp
maar ploegde met nog steeds dezelfde vinger
nu centimeters diep doorheen de navel
hierdoor erg aangedaan liet’k me oge tolle
gooide ze’n keertje op
ving ze
en keilde ze met’n effectworp
achterop me hoofd
béjart riep ze nu
asof ze elk ogenblik kon klaarkome
ik lachte onbedaarlijk
smeet’r met volle kracht
op de ebbehoutenvloer
die thrillersgewijs kraakte
en schrok me’n bult
toen ze’r lange bene
rond me hals kronkelde
béjart béjart béjart
ze riep’et onophoudelijk nu
leek nie meer te stuite
en drukte’n suikerzoete kut
van ik weet nie wie
tege me mond
ik slikte opnieuw
hectoliters wak vocht deze keer
moffelde wat weg tusse me resterende tande
en kwakte wat zaad op’n oosters tapijt
dat’r as versiering op de vloer lag
heb'k slechts nadien beseft
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
béjart
zij veerde recht asof’r niks gebeurd was
en ging danse
blootvoets
maar met’n dikke wolle mantel
die plots uit’et niets
om’r ranke schouders was gehange
en'r eigenlijk as gegote zat
we gierde wat uit
’n lach en wat mest
en nog onnoemelijk veel and’re soorte lichaamsvocht
we leke zowaar oeverloos te kunne gutse
ze bleef verder ongestoord
en ging me leide
draaide snel en verrassend’n pirouette
sloeg me daardoor met verstomming
en draaide me bijkomstig
zomaar out of the blue
nog’n tong
béjart riep’k nu
alleen
en’k leek wel dronke
ze begon te huile
en besefte dat tijd
nooit kan teruggedraaid
we liete nog wat flesse aanrukke
en kwame nog wat verder
van god los maar enigszins getroost
béjart stamelde ze
terwijl ze in’n onnavolgbare stijl
’n lege fles liet verdwijne
zomaar ergens in’n lichaamsopening
ik fluisterde gespanne in’n oor
béjart
en liet'et doek valle
‘et moet zo mooi geweest
© luk paard