Vagabonde  

het anker is gelicht en nu
zonder gewicht overgegeven
aan trekkend tij verliest zij
ook de haven uit het zicht

een weggedreven boei waarop
geen schip meer varen zal, zo
zwerft zij door een sterrenloze
nacht en hoort van verre zacht
de echo van voorbije jaren

zij zendt nog licht uit
levenslang ervaren en op
een donkere zee drijft aan
een lijn haar leven mee

© Anna Maria

een dichter

 
niet over vlinders, sterren, maan
of tranen die uit wolken zweven
en glinsterend in zonlicht beven
geen klein gerijm van schijnbestaan

intens als mens heeft hij geschreven
zijn taal windstilte en orkaan
hij stormde vuur, zweeg als vulkaan
en elk woord sidderde van leven

ik las hem en mijn hart brak open
ik las hem juichend telkens weer
per zin is hij in mij geslopen

ik las hem en had geen verweer
een vestingsmuur werd afgebroken
ik lees hem niet, nog doet het zeer

 © Anna Maria